Ohan Uysal'ın annesi için yazdığı şiir.
ANNEME
Annelik
duyguların en yücesi şüphesiz
Çocuğunu sevmeyen
anne olur mu hiç
Ben henüz
tatmadım annemin sevgisini
Bütün yaşam
boyunca çünkü dışladı bizi
Ne bir gün
kucağına alıp bizi okşadı
Sokaktan gelmiş
gibi bizi her an horladı
Ne bir gün
hasta diye gözyaşıyla ağladı
Ne bir gün bize
yarar iyi şeyler sağladı
Ölümünde oğlunu
bir kez bile öpmedi
Arkasından ağlayıp
hiç gözyaşı dökmedi
Oh çok şükür
öldü diyerek sevindi hep içinden
Bir kardeşten ayırdı
genç yaşında Metin’den
Beni köye yolladı
daha yedi yaşında
Ne yapıyor
diyerek bakmadı arkasına
Çile çektim hep
ezildim annemin elinden
Az bir kabahat
yapsam kurtulmadım dilinden
Para hırsıyla
yaptı bütün kötülükleri
Ne yaptımsa
yaranamadı seçti nankörlükleri
Her ne kadar hakkımız
varsa helal ettim ona
Ne kadar olursa
olsun o da nihayet bir ana
Orhan UYSAL