Ohan Uysal'ın annesi için yazdığı şiir.
ANNEME
Annelik duyguların en yücesi şüphesiz
Çocuğunu sevmeyen anne olur mu hiç
Ben henüz tatmadım annemin sevgisini
Bütün yaşam
boyunca çünkü dışladı bizi
Ne bir gün kucağına alıp bizi okşadı
Sokaktan gelmiş gibi bizi her an horladı
Ne bir gün hasta diye gözyaşıyla ağladı
Ne bir gün bize
yarar iyi şeyler sağladı
Ölümünde oğlunu bir kez bile öpmedi
Arkasından ağlayıp hiç gözyaşı dökmedi
Oh çok şükür öldü diyerek sevindi hep içinden
Bir kardeşten ayırdı
genç yaşında Metin’den
Beni köye yolladı daha yedi yaşında
Ne yapıyor
diyerek bakmadı arkasına
Çile çektim hep ezildim annemin elinden
Az bir kabahat yapsam kurtulmadım dilinden
Para hırsıyla yaptı bütün kötülükleri
Ne yaptımsa yaranamadı seçti nankörlükleri
Her ne kadar hakkımız varsa helal ettim ona
Ne kadar olursa
olsun o da nihayet bir ana
Orhan UYSAL
