Bedbaht Kadın

Eser'ime

Yetmiş yıllık ömrümde yeşil gözlerin bahar
Sevmedim hiç kimseyi seni sevdiğim kadar
İnsan hayat boyunca hep mutluluğu arar
Beni mutlu etmedi hiç kimse senin kadar

Sevmek bir hayat boyu hep seni hiç kırmadan
Aşkının ateşiyle kor olupta yanmadan
Güzel gözlerine bakıp bir ömür usanmadan
Ölüm bile hiç gelir vuslatına varmadan

Yıllar nasıl geçiyor birbiri arkasından
Mutluluğu tatmadık ömrümüzün başından
Yarım asır birlikte geçmşi unutarak
Birlikte yaşlanalım hayatı ilk başından

Orhan Uysal

GURBET

 

Gurbet dışarıdan

O kadar tatlı

Sen: Kiracı

Ev Sahibi: Otelci Hancı.

Serseriyane

Serhoş, divane

Dolaşıp durur.

Çünkü yok gurbette

Ne baba ne anne.

Bekleyensiz,

Özleyensiz,

Sessiz, neşesiz, zevksiz.

Dolaşıp durur,

Görmek iyi,

Bilmek iyi,

Canının istediğini almak da iyi.

Eski günlerini anmak ne iyi.

Yoksa paran

Ne gelen ne soran

Boşu boşuna

Dolan dolan.

Torunu Mezun Oldu

 Torunu Asu Meriç Uysal Boğaziçi Üniversitesi Sosyoloji Bölümünden mezun olarak diplomasını aldı.

ANAYASA

 

                                                   ANAYASA

 

                                Adaletin bu mu senin anayasa

                               Yükseldin en üste biz kanunların

                                Sırtına basa basa

                               Hak dedik kapına geldik

                              İşkence dedik kapına geldik

                             Seçim dedik kapına geldik

 

                             Hiç bir şeyi çözmedin

                            Ne de olsa on iki eylülün ürünüsün olgunlaşamadın

                            Bizleri koydun kara yasa

 Orhan UYSAL

 

Orhan ve Eser Uysal Siyah Beyaz Fotolarla

 

Eser Uysal bazı fotoğrafları

 

Annelerin Annesine

Annelik duygusunu en iyi tanıyan sen
Çocukların için özveriyle çalışan sen
Merhamet sevgi sende, incelik duygu sende
Üç tane oğlun oldu her biri altın değerinde

Yalnız onlarla güldün, onlarla ağladın sen
Sevgi halkalarını ördünde bağladın sen
Güzel yüzün onların sanki bir nişanesi
Yuvan dostların için sıcak sevgi hanesi

Dünya durdukça hiç bozulmaz bu düzen
Serpilip büyümesin seni dünyada üzern
Herkesin baş tacısın, kocanın hayranısın
Bütün benliğinle sen tapılacak bir bayansın

Orhan UYSAL

İrfan Berker'e

 Annemin eşyalarını toplarken cüzdanında babamın eniştem İrfan Berker'in ölümü üstüne yazdığı şiirin ilk taslağının olduğu not kağıdını buldum. Şiir aşağıdadır.

Bilmem neden çekip gittin

Hep sevdiklerini terk ettin

Tanrı katına mı erdin

Hepimizi çok severdin

* * *

Yaşamaya doyamadın

Ayrılmaya kıyamadın

Gitme dedik duyamadın

Altmış yılı sayamadın

* * *

Söyleşirdik tatlı tatlı

Bir melek oldun kanatlı

Göke gittin yedi katlı

Milli Eğitim'den beratlı

* * *

Çorum oldu sana kabe

Hastalık dediğin bahane

Ağlar durur yedi hane

İnanmıyorum öldüğüne

* * *

Dağ gibi sağlamdın yıkıldın

Siyaset şerine takıldın

Mesleğinde bir okuldun

Her yönüyle iyi kuldun

Orhan UYSAL

Not : "Yaşamaya doyamadın" önce "Çalışmaya doyamadın" iken değiştirilmiş. 

Anneme

Ohan Uysal'ın annesi için yazdığı şiir.

ANNEME

 

                                 Annelik duyguların en yücesi şüphesiz

                                 Çocuğunu sevmeyen anne olur mu hiç

                                 Ben henüz tatmadım annemin sevgisini

                                 Bütün yaşam boyunca çünkü dışladı bizi

 

                                 Ne bir gün kucağına alıp bizi okşadı

                                 Sokaktan gelmiş gibi bizi her an horladı

                                 Ne bir gün hasta diye gözyaşıyla ağladı

                                Ne bir gün bize yarar iyi şeyler sağladı

 

                                Ölümünde oğlunu bir kez bile öpmedi

                                Arkasından ağlayıp hiç gözyaşı dökmedi

                                Oh çok şükür öldü diyerek sevindi hep içinden

                               Bir kardeşten ayırdı genç yaşında Metin’den

 

                               Beni köye yolladı daha yedi yaşında

                               Ne yapıyor diyerek bakmadı arkasına

                              Çile çektim hep ezildim annemin elinden

                               Az bir kabahat yapsam kurtulmadım dilinden

 

                              Para hırsıyla yaptı bütün kötülükleri 

                              Ne yaptımsa yaranamadı seçti nankörlükleri

                              Her ne kadar hakkımız varsa helal ettim ona

                              Ne kadar olursa olsun o da nihayet bir ana

 

 

                                                                                   Orhan UYSAL 

Antalya Müzesi için Ağıt

  Uyduruk ve sonradan yazıldığı anlaşılan bir raporla ödüllü Antalya Arkeoloji Müzesi binası depreme dayanıksız diye yıkıldı. İçindeki eserlerin nereye götürüldüğü bile belli değil.

Buna karşı direnen hareketin en başındaydı Hilmi Uysal.

Yıkım sonrası yazdığı ağıt aşağıda.

__________________________________________________________________________________

Kepçeci duymaz sesi

Kıyar tarihe.

Direnir Müze

Canavar kepçelere

Anıt gücüyle

************

Karanlık gece

çığlık çığlık gökyüzü

kapkaranlık gün

************

Ey müdür, müdür

Ey müzesini yıkan

kara lekesi

*************

Bir ömür yeter

Nemesis’in laneti

alın lekesi

*************

Sessiz sokaklar

susuyorken halkım

susar mı müze?

Hilmi Uysal

 Antalya/13-14-15-16 Eylül 2025

https://yurtsever.org.tr/2025/avukat-sukran-eroglu-bosanma-davalarinda-arabuluculuk-olmaz-552622/

Eser Uysal ile bazı fotoğraflar

 

Şiir Defterinden -20-

 O GÜN BUGÜN

Mehtaplı bir gece

Ufukta gümüş bir tepsi gibi ay

Ve biz

gizlice

Ağaçlı yollarda

Dolaştık

Hep aynı rüya

Hep aynı hayale

daldık.

Saatlerce böyle

Değil mi sevgilim?

Her günümüz baş başa

Geçse böyle

Derdik.

Ve birbirimizi

Ne kadar seviyorduk.

İşte o gün yine geldi

Gene eski hayal

Kalplerimizde

Fakat mustarip

İkimiz de

Sen memlekette

Ben gurbette.

Eser Uysal ile Anılardan Kareler

 

Ölümü Utandırdılar

 “Ölümlü olduğunu, bir gün mutlak öleceğini bilerek yaşamak insana verilmiş en büyük ceza ise, en zor zamanlarda hayatı paylaşabilmek ve dayanışma içinde olabilmek de insana bağışlanmış en büyük ödüldür…”

“20. Dursun Akçam Kültür Ve Sanat Günleri”nde Ardahan’da iki güzel insanı ağırladık… Onur duyduk, kıvanç duyduk. Dolup taşan salonumuzda onların vatan sevdalarını, insana, iyiliğe, güzelliğe, doğruluğa olan sevgilerini izleyenlerle, katılımcılarla paylaşmanın coşkusuyla çoğaldık.

Birisi, bizden yol parası talebi bile olmadan, yol üzeri, unutturulmaya çalışılmış Köy Enstitüsü yerleşkelerini kendi aracıyla geze geze, karanlık güçlerin üzerine kül ve toz yığmaya, virane yapılarından intikam almaya kalkıştığı revirlerinde kayıtlar yaparak, notlar alarak araştırmasını çoğaltmaya çalışırken annesinin vefat haberini alıp apar topar Çorum’a döndü; annesini toprağın koynuna yatırıp otobüse atladı, yorgun argın, üzgün geldiği Ardahan’da etkinlik katılımcılarına “Sağlık Ekseriyle Köy Enstitüleri”ni anlattı. Trahom’un, Verem’in, Sıtma’nın kırıp geçirdiği, bebek ölüm oranlarının %60lara ulaştığı Anadolu ve Urumeli topraklarında Köy Enstitüleri’nde yetişmiş sağlık memurlarının, yağız köylü çocuklarının köy köy dolaşmaya başlamasıyla, birkaç yıl içinde o imansız salgınların nasıl eriyip gittiğini, hastalıktan ölüm oranlarının nasıl kırılıp aşağılara düştüğünü, bebek ölüm oranlarının nasıl azalmış olduğunu anlattı. Rakamlar, bilimsel veriler vardı elinde. Köy Enstitüleri’ne kara çalmaya çalışan bezirgânların, kendi yurttaşlarını, insanlarını göz göre ölüme mahkûm etmek pahasına o güzel okulları nasıl kapattıklarını, Cumhuriyet’in beyaz meleklerine nasıl iftiralar attıklarını kanıtlarıyla gösterdi bize… Konuşturup kayıt aldığı, gençliğinde at üstünde köyleri gezip hastalık etmenleriyle savaşmış, bataklık kurutmuş, çocuklara aşı yapmış, anne adaylarına gereken eğitim ve desteği vermiş bir çınar sağlık memuru, göğsünü gere gere, “Benim çalıştığım köylerde Kızamık’tan hiç çocuk ölmedi!” diyordu.

Akdeniz Üniversitesi emekli öğretim üyesi, meslektaşım, kardeşim Prof. Dr. Hilmi Uysal’ın annesini toprak sevgiyle basmıştır bağrına…

Diğeri, de yalnızca kendi olanaklarıyla, daha önce verdiği sözü tutabilmek, etkinliğimize katılabilmek için hasta babasını yoğun bakım odasında bırakıp geldi aramıza… O baba ki, uzun yıllar boyunca özellikle ücra Anadolu köylerinde görev yaparak zorlu koşullarda eğitim vermiş bir öğretmen olarak yaşamıştı. Oğlu, Babalar Günü’nde sosyal medya hesabından babasına yazdığı duygusal mesajda, bir öğretmen çocuğu olmanın gururunu ve babasının öğrencilerle paylaştığı sevgiyi şu sözlerle anlatmıştı: “Bilmediğiniz, tanımadığınız ama sadece size yönelmesini beklediğiniz sevgiyi ve ilgiyi paylaştığınız yüzlerce binlerce kardeşinizin olmasıdır. Ücra Anadolu köylerinde soğukla, çamurla, yoksullukla mücadele ederken anımsıyorum babamı… Bir Kürt köyünde 11 yaşında okula ilk adımını atan çocuğa Türkçe öğretirken ya da bir ilköğretim müfettişini öğrencilerine haksızlık yaptığı için sınıfından kovarken…”

Babasının maaştan arta kalan paraları çocuklarına dağıtıp “İşte sana dört araba” diyerek ailesine verdiği değeri ifade ettiğini aktaran o oğul, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda babası Zeki Zeyrek’in haksızlığa, eşitsizliğe ve adaletsizliğe karşı net duruşunu da övmüştü.

Ardahan’da aynı masaya birlikte oturduk değerli insan, Cumhuriyet sevdalısı gazeteci dostum Deniz Zeyrek ile. “Köy Enstitüleri’nden Günümüze Kültür Ve Eğitim” üzerine konuştuk. Kendisinin de doğup büyüdüğü Cılavuz’da eğitim ışığından üzerine düşeni aldığı Köy Enstitüleri’nin ülkemize katkısını anlattı. Babası rahatsızdı. Konuşması biter bitmez ayrıldı aramızdan ve sonrasında iki üç gün daha yaşama tutunabilen çok sevdiği babasını toprağa verdi. Aynı gün Karşıyaka mezarlığında Cılavuz Köy Enstitülü, Perihan ve Dursun Akçam’ın okul arkadaşları Cimşit Demirci de son yolculuğuna uğurlanıyordu.

O iki güzel insan, Ardahan’da Dursun Akçam Kültür Ve Sanat Günleri’ne katılarak ölümü utandırdılar. Yalnız Ardahan’a değil, tüm ülkeye, tüm yeryüzüne ve insanlık kültürüne unutulmaz bir ders verdiler. Prof. Dr. Hilmi Uysal’ın annesi, gazeteci Deniz Zeyrek’in babası, böyle evlatlar yetiştirmiş oldukları için kıvançla izliyorlar şimdi geride kalan hayatı. Yattıkları toprak incitmeyecek, sevgiyle bağrına basacaktır onları. Onlar, en güzel dayanışma duygularıyla kanatlandılar sonsuzluğa, “cennet mekân” oldular.

Ayaklarınıza, yüreklerinize sağlık ey güzel insanlar. Sizin gibi sevdalıları oldukça, kimse diş geçiremez bu Cumhuriyet’e, kimse unutturamaz yapılan iyilikleri, tarihimizin zenginliklerini. Boşa çabalıyor karanlığın güçleri, nafile yere eziyet ediyorlar masum insanlara, halkın gönlünde taht kurmuş Cumhuriyet yolcularına, iyiliğin, güzelliğin, doğruluğun evlatlarına…

Ne Köy Enstitüleri unutturulabilir, ne de insanımızın yaşamını çoğaltmış, sağlığı, kültürü, üretimi baş üste tutmuş, kadına ve çocuğa değer vermiş Cumhuriyet’in kazandırdıkları.

Selam olsun dayanışma içinde olanlara, selam olsun hayatın iyisini de kötüsünü de kardeşçe paylaşanlara; selam olsun iyilikten, güzellikten, doğruluktan ayrılmayanlara…

Prof. Dr. Hilmi Uysal’a ve Deniz Zeyrek’e gönül dolusu selam, sevgi…

Gününüz aydın olsun…

24 Haziran 2025, Alper Akçam

Ardahan Eğtim Vakfı

Ben Orhan Uysal

 Sevgili Ünal Temizyürek'in Orhan Uysal'ın ölümünden sonra büyük emekler ve duygularla hazırladığı "Ben Orhan Uysal" videosunu sizlerle paylaşıyorum. 

İzlemeniz babamın ve annemin ailesinin geçmişine dair fikir edinmenize yol açacaktır.

MAZİ

 

                                                                MAZİ

 

                                   Mazi insanlar için evrim nedir bilmektir

 

                                  Maymunluktan başlayarak ,insanlığa gelmektir

 

                                 Yaşamanın savaşında yenerek her engeli

 

                                 Çalışıp üreterek bu günlere gelmektir.

 

                                 Mazideki savaşlar insanların eseri

 

                                 Tohumu bulan insan doyuruyor evreni

 

                                 Yazının bulunması neler kattı aleme

 

                                 Sözlerin yazılması ile mümkün oldu belleme

 

                                 Makineyi kullanan insanın el emeği

 

                                 Zenginliği yarattı emeğin alınteri

 

                                Sosyalizm olmazsa soyulurdu servetler

 

                                Boşuna çabalardık hiç olurdu emekler

 

                                İnsanlarI yaratmadı ne tanrı ne yaratan

 

                                İnsanlar kendine taptı hepimiz bir atadan

 

                                Evrilerek,devinerek bu günlere eriştik

 

                                Alemleri bilmeden bir arada geliştik

 

                               İnsanlar bu günde egemen kainata

 

                              Söz geçirip yön verecek doğaya

 

                              Her gün yeni bir gündür degişir her gün dünya

 

                              Yıldızları keşfetmek artık değildir rüya

 

                               Daha nice sırları bir bir bulacak insan

 

                               Bu nimetler asla değil ulu tanrıdan ihsan

 

                               Pozitif ilimlerdir doğanın tek kanunu

 

                               Topraktan yuğrulmadı medeniyet hamuru

 

 

                                                                     Orhan Uysal    

Eser Uysal'ın yaşamından bazı kareler

 Son yıllarını Antalya'da geçiren Eser Uysal'ın yaşamından bazı kareler :

Eser Uysal Vefat Etti

 Uzun zamandır çeşitli hastalıklarla boğuşan ve son 4 aydır yataktan çıkamayan eşi Eser Uysal 12 Haziran 2025 sabahı vefat etti. Cenazesi 13 Haziran günü Çorum'da, Ulu Mezarlıkta toprağa verildi. Sevenleri ve yakınları katıldı törene.

Bu dünyadan bir iyilik timsali geçti.

Işıklar içinde uyusun.

Kalanlara örnek olsun!

KAR YAĞDI TEPELERE

KAR YAĞDI TEPELERE

Kar yağdı tepelere,renk geldi gecelere

Tabiat beyazlandı,sıra geldi bilmecelere

Yazın sıcak günleri,şimdi yanan alevde

Çocuklar bir arada bir mutluluk var evde

Nice günler bekletti lapa lapa yağan kar

Şimdi agaçlarda bile bembeyaz bir yorgan var

Tatlı hayaller için penceremin önünde

Karların düğününü izleyen bir meydan var

                                                 Orhan UYSAL